هواپیما دوباله؛ از رویای برادران رایت تا عصر طلایی هوانوردی
اگر بگوییم هواپیماهای دوباله، نقطهی آغازینِ رویایِ بشر برای پرواز بودند، اغراق نکردهایم. در اوایل قرن بیستم، زمانی که هنوز خبری از جتهای جنگنده و هواپیماهای مسافربریِ مدرن نبود، هواپیماهای دوباله (Biplanes) با دو طبقه بالِ پارچهای و ساختارِ چوبیِ سبک، آسمانها را تسخیر کردند. این هواپیماها در سال ۱۹۰۳، توسط برادران رایت (Wilbur & Orville Wright) در کیتیهاوکِ آمریکا، برای اولین بار پروازِ کنترلشدهی یک وسیلهی سنگینتر از هوا را ممکن ساختند. آن پروازِ تاریخی که تنها ۱۲ ثانیه طول کشید، آغازگر انقلابی در تاریخ بشر بود.
طراحیِ دوباله به دلایل مهندسیِ ساده اما هوشمندانه انجام میشد. در آن زمان، هنوز آلیاژهای فلزیِ سبک و مقاوم ساخته نشده بودند و مهندسان مجبور بودند از چوب و پارچه استفاده کنند. برای اینکه یک هواپیما بتواند وزنِ موتور و خلبان را تحمل کند، نیاز به سطح بالِ بزرگی داشت. اما یک بالِ بزرگ به تنهایی نمیتوانست استحکام کافی داشته باشد؛ بنابراین، طراحان با قرار دادن دو بال روی هم و اتصال آنها با پایههای ضربدری، هم سطح بال را افزایش دادند و هم استحکام ساختار را تضمین کردند.
در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸)، هواپیماهای دوباله به اوجِ محبوبیت خود رسیدند و به عنوان جنگندههای سبک و بمبافکنهای اولیه استفاده میشدند. هواپیماهای معروفی مانند «سوپرمارین اسپیتفایر» (البته در اواخر دوران دوباله) و «سوپرویت کمل» از برندهای معروفِ آن دوران بودند. اما پس از دهه ۱۹۳۰ و با پیشرفتِ علمِ آیرودینامیک و ساخت آلومینیوم، هواپیماهای تکباله (Monoplanes) به دلیل مقاومتِ کمترِ هوا، جای دوبالهها را گرفتند.
امروزه، هواپیماهای دوباله به عنوان “نمادِ نوستالژی و ماجراجویی” شناخته میشوند و هنوز هم در نمایشگاههای هوایی و فیلمهای سینمایی (مانند فیلم “آویاتور” دربارهی هوارد هیوز)، به عنوان یک جذابیتِ بصری خیرهکننده حضور دارند. بسیاری از کلکسیونرها هنوز برای خرید یک هواپیمای دوبالهی ترمیمشده، مبالغ هنگفتی پرداخت میکنند.
مدل چوبی بهکات، با ملخ چرخانِ خود، تلاش میکند تا شما را به عصرِ طلاییِ هوانوردی ببرد. وقتی قطعات این هواپیما را کنار هم میچینید و ملخ آن را میچرخانید، گویی در حال بازسازی اولین گامهایِ بلندِ بشر برای فتح آسمان هستید.
